بيعت
- من بعد از خطبه ام شما را دعوت مى كنم كه با من به عنوان بيعت با على و اقرار به مقام او دست دهيد، و بعد از من با خود او دست دهيد. بدانيد كه من با خدا بيعت كرده ام و على هم با من بيعت كرده است، و من براى او به نيابت از خداوند بيعت مى گيرم. پس هركس بيعت خود را بشكند بر ضرر خود كار كرده است. "9"
- من مأمورم از شما بيعت بگيرم و با شما دست دهم بر قبول آنچه از جانب خداوند عزّ و جلّ درباره ى اميرالمؤمنين على و ائمه ى بعد از او آورده ام- كه آنان از من و از على هستند- و مهدى قائم از آنها است. "10"
- "اى مردم"، عده ى شما بيش از آن است كه با يك كف دست و در يك وقت معين همگى با من بيعت كنيد. خداوند عز و جل به من امر كرده كه از زبان شما اقرار بگيرم بر آنچه از مقام و رياست براى على و امامان بعد از او منعقد نمودم. "11"
- با اميرالمؤمنين على و حسن و حسين و امامان بيعت كنيد. "11"
- آنچه من گفتم شما هم بگوئيد .. و بگوئيد: 'شنيديم و اطاعت مى كنيم'. "11"
- كسانى كه در بيعت با على... سبقت بگيرند رستگارانند. "11"
قرآن
- در قرآن تدبر كنيد، و آيات آن را بفهميد و در محكمات آن نظر كنيد و در پى متشابه آن نباشيد. "3"
- به خدا قسم، هرگز باطن قرآن و تفسير آن را بيان نخواهد كرد جز اين شخصى كه دست او را گرفته ام و او را بسوى خود بلند كرده ام و بازوى او را گرفته و بالا برده ام، و او على بن ابى طالب است. "3"
تفسير قرآن
- هيچ آيه اى درباره ى رضاى خداوند نازل نشده مگر در مورد على بن ابى طالب. "5"
- خداوند، مؤمنين را در قرآن مورد خطاب قرار نداده مگر اينكه اول شخص آنان على است. "5"
- خداوند، سوره ى 'هل أتى' را نازل نكرده است مگر در مورد على بن ابى طالب، و با آن جز على را مدح نكرده است. "5"
- به خدا قسم سوره ى 'والعصر' درباره ى على بن ابى طالب نازل شده است. "5"
- قرآن به شما معرفى مى كند كه امامان بعد از على از فرزندان اويند... آنجا كه مى گويد: 'وَ جَعَلها كَلِمَةً باقِيَةً في عَقِبِهِ'. "10"
- خداوند فضائل على بن ابى طالب را در قرآن نازل نموده است. "11"
- على بن ابى طالب است كه نماز را بپا داشت، و در حال ركوع به قصد خداوند عزوجل زكات "صدقه" داد، و در هر حالى خدا را قصد مى كند. "تفسير آيه ى 'اِنَّما وَليُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ...'". "2"
- قول خداوند تعالى: '... مِنْ قَبْلِ اَنْ نَطْمِسَ وُجُوهاً فَنَرُدَّها عَلى اَدْبارِها'، قصد نشده از اين آيه مگر قومى از اصحاب من كه آنها را به نام و نَسَبشان مى شناسم ولى مأمورم آنان را نام نبرم. "6".
حلال و حرام
- هر حلالى كه شما را بدان راهنمايى كردم و هر حرامى كه شما را از آن نهى نمودم، هرگز از آن بر نمى گردم و تغيير نمى دهم. اين مطلب را به ياد داشته باشيد و حفظ كنيد و به يكديگر توصيه نماييد و تغيير و تبديل در آن ندهيد. "10"
- حرام و حلال بيش از آن است كه من همه ى آنها را بشمارم و معرفى كنم و در يك مجلس به همه ى حلالها امر كنم و از همه ى حرامها نهى نمايم. پس مأمورم از شما بيعت بگيرم و با شما دست دهم بر اينكه آنچه از جانب خداوند عز و جل در باره ى على و امامان بعد از او آورده ام بپذيريد. "10"
- حلالى نيست مگر آنچه خدا و رسولش و امامان حلال كرده باشند، و حرامى نيست مگر آنچه خدا و رسولش و امامان حرام كرده باشند. "3"
نماز و زكات
- نماز را بپا داريد و زكات را بپردازيد همانطور كه خداوند به شما امر نموده است. "10"
- بارِ ديگر گفته ى خود را تكرار مى كنم: نماز را بپا داريد و زكات را بپردازيد."10"
حج و عمره
- حج و عمره از شعائر الهى هستند. "10"
- به حج خانه ى خدا برويد. هيچ اهل بيتى وارد بر خانه ى خدا نمى شوند مگر آنكه مستغنى مى شوند، و هيچ اهل بيتى "در صورت امكان" از رفتن به خانه ى خدا تخلف نمى كنند مگر آنكه فقير مى شوند. "10"
- با دين كامل و معرفت، به حج خانه ى خدا برويد. و جز با توبه و فاصله گرفتن از معاصى، از مشاهد مشرفه باز نگرديد. "10"
- حاجيان كمك مى شوند، و آنچه خرج مى كنند دوباره به آنان باز مى گردد، و خداوند اجر احسان كنندگان را ضايع نمى كند. "10"
- هيچ مؤمنى در موقف توقف نمى كند مگر آنكه خداوند گناهان او را تا آن موقع مى بخشد، و آنگاه كه حج او پايان يافت اعمال را از سر مى گيرد. "10"
امر به معروف و نهى از منكر
- سخن خود را تكرار مى كنم: امر به معروف و نهى از منكر نمائيد. "10"
- بالاترين امر به معروف و نهى از منكر آن است كه سخن مرا تحويل بگيريد و به آنان كه حاضر نيستند برسانيد، و آنان را به قبول آن امر نمائيد و از مخالفت آن نهى كنيد، چرا كه اين يك امر از طرف خداوند عزوجل و از جانب من است. "10"
- هيچ امر به معروف و نهى از منكرى نيست مگر با "راهنمايى" امام معصوم. "10"
قيامت و معاد
- تقوا را، تقوا را، از روز قيامت بپرهيزيد، و به ياد مرگ و حساب و ميزان الهى و محاسبه در پيشگاه خداوندِ عالَم و ثواب و عقاب باشيد. "10"
- هر كس حسنه با خود بياورد ثواب داده مى شود، و هر كس گناه با خود بياورد از بهشت او را نصيبى نخواهد بود. "10"
در اينجا چكيده اى از محتواى 'خطبه ى غدير' و تقسيم موضوعى آن پايان مى پذيرد.
تحقيق در سند و متن حديث غدير
از آنجا كه بحثهاى علمى درباره ى سند و متنِ حديث غدير بسيار مفصل است، اشاره اى گذرا به اين دو جنبه خواهيم داشت.
علماى بزرگ بحثهاى كافى و وافى در اين دو زمينه نموده اند، طالبين مى توانند به كتبى كه در همين بخش به آنها اشاره مى شود مراجعه نمايند.
سند حديث غدير
واقعه ى عظيم غدير، شامل مراحل مقدماتىِ قبل از خطبه و متن خطبه و وقايعى كه همزمان با خطبه اتفاق افتاد و آنچه پس از خطبه بوقوع پيوست، بصورت يك روايت واحد و متسلسل به دست ما نرسيده است. بلكه هر يك از حاضرين در غدير، گوشه اى از مراسم يا قطعه اى از سخنان حضرت را نقل نموده اند. البته قسمتهايى از اين واقعه به طور متواتر به دست ما رسيده است، و خطبه ى غدير نيز به طور كامل در كتب حديث حفظ شده است.

< قبلی		بعدی >