| غديريه ابو العباس ضبى |
|
|
|
| نوشته شده توسط حسين شاهد خطيبي | ||||||||
| شنبه, 04 دی 1389 ساعت 12:18 | ||||||||
صفحه 1 از 3 شعراء غدير در قرن 04
لعلى الطهر الشهيرغديريه ابو العباس ضبى درگذشته 398 مجد اناف على ثبير صنو النبى محمد و وصيه يوم الغدير و حليل فاطمه ووا لدشبر و ابو شبير - على پاك و بلند آوازه، عظمتش سايه افكن شد بر قله ثبير. - همريشه پيامبر خدا محمد و خليفه اش در روز غدير. - جفت حلال فاطمه، پدر شبر و شبير. دنباله شعر: " ثبير " با فتح ثا سه نقطه و بعد از آن با مكسوره، مرتفع ترين كوههاى مكه است كه بين عرفه و مكه قرار گرفته: مردى از بزرگان قبيله " هذيل " در آن كوه مرد و نامش بر آن كوه ماند. ابو نعيم در كتاب " آنچه از قرآن درباره على نازل شده "و نطنزى در كتاب " خصائص علوى "از شعبه از حكم از ابن عباس روايت كرده كه: ما با رسول خدا در مكه بوديم، رسول خدا دست على را گرفت و ما را بر كوه " ثبير " بالا برد، چهارركعت نماز خواند و بعد سر به آسمان كرده و عرض كرد: " بار پروردگارا موسى پسر عمران از تو تمنا كرد و من نيز كه محمد پيام آور توام تمنا دارم كه سينه ام را باز كنى و كارم را فرجام بخشى و گره زبانم بگشائى تا سخنم را بفهمند، ياورى برايم برانگيزى از خاندانم همين على بن ابيطالب باشدكه برادر من است، كمرم را بوسيله او بر بند و او را در كار من شريك ساز!" ابن عباس گويد: سروشى شنيدم مى گفت: اى احمد، تمنايت بر آورده شد.
|
|