- اى آل ياسين، هر كه شما را دوست بدارد، به يقين خيرخواه خويش است.
- با رهبرى شما از حيرت و ضلالت رستيم،همان سان كه با محبت شما هر گونه تباهى به صلاح انجاميد.
- زيبائى ديگران، اگر با فضل شما مقياس شود، نا زيبا جلوه خواهد كرد.
- پرتو روز بخاطر ما تاريك نشد ولى پرتو شب را خداى ذوالجلال تاريك نمود.
- پرتو رشد و هدايت شما چگونه تاريك شود، باآنكه در تاريكى شب خورشيد نيمروزيد.
- پدر شما احمد است و وزيرش كه از علم الهى عطا يافته است.
ذاك على الذى تفرده
فى يوم " خم " بفضله اتضحا.
"او على است كه صاحب افتخار غدير خم است و بدين وسيله برترى او آشكار است".
- آنگاه كه رسول خدا در ميان مردم بپا خاست، در حاليكه بازوى على را بلند كرده بود چنين گفت:
- هر آنكه من سرپرست اويم،اين وصى من سرپرست او خواهد بود، اين را خداى من وحى كرده است.
- همه به به گفتند و سپس دست بيعت دراز كردند، هر كه صادقانه با خدا معامله كند سود خواهد برد.
- او همان على است كه جبرئيل روز نبرد احد، بستايشش مى گفت:
- اگر نبردى سنگين پيش آيد: شمشيرى جز شمشير على نيست و نه جوانمردى جز خود او.
- اگر شمشيرى كه بر پاى " عمرو " كوبيد، با اعمال تمام مردم بسنجند، ارزش آن برتر است.
- اوعلى است كه ديگران از فتح قلعه عاجز آمده دست خالى بازگشتند، ولى او رفت و قلعه ها گشود.
- در آنروز كه يهود خيبر بجوش آمده بودند، آنگاه كه در قلعه را بر سر دست گرفت و غلطاند.
- مسلمانان در هيچ آسياى نبردى شركت نكردند، جز اينكه على را قطب آسيا ديدند.
- خداوند بخاطر پاكى بر او درود فرستاد، و اين بنده اش را موفق ساخت تا او را ثنا خوان گردد.
و نيز در قصيده كه 36 بيت آن به دست ما رسيده چنين گويد:
اى جانشين رسولخدا، بخدا سوگند آنها كه با تو، به ستيز برخاستند، بيقين كافر شدند.
- بهترين گواه اينكه آنان، با شنيدن نص وصايت و خلافت تو، زير بار نرفتند.
- شوريدن آنهاست، بعد از اينكه خود، ترا نامزد رياست كردند، و پيمان شكنى آنها، با اينكه دست بيعت سپرده بودند. تا آنجا كه مى گويد:
- اى ياور احمد مصطفى تو درس يارى از پدرت ابوطالب آموختى.
- دشمنان سر سختش را با قهر و جبر به جاى خود نشاندى، لعنت خدا بر دشمنان سرسخت باد.
- خليفه رسول خدا توئى، نه مردم، پس چه شد كه ترا پشت سر نهادند.
- به ويژه آنروز كه با لشكر اسلام، روانه تبوك شد، و تو از دنبال بدو پيوستى.
- همان روز كه برخى گفتند: خاطر رسول خدا از على آزرده است، و تو به خدمت رسيدى كه حقيقت بر ملا شود.
- رسول خدا در پاسخ تو فرمود: مگر خوشنود نيستى كه بكورى چشمشان من و تو چون موسى و هرون باشيم، اگر تن در دهند.
- اگر بعد از من نبوتى بود، همچنانكه خليفه منى، شريك در نبوت من بودى.
- ولى من خاتم پيامبرانم و تو جانشين منى، اگر سر باطاعت در آورند.
- توئى خليفه رسول اكرم، از آنروز كه با تو، به راز نشست در برابر همه مردم.
- ديدند كه تنها تو براى شنيدن اسرار شايسته بودى و البته اين خدا بود كه راز قرآن را بتو مى آموخت.
- منتهااز دهان احمد با تو سخن مى گفت و كينه وران شاهد و ناظر بودند.
- توئى خليفه رسول از روز " دعوت عشيره " باآنكه پدرت هم در آن جمع بود.
- و از روز " غدير خم " و البته " روز غدير " بهانه اى براى فريبكاران باقى نگذاشت.
- آنها، با قيد سوگند، پيمان بستند تا بر تو ستم كنند و از اين روتو را يارى نكردند.
- هنگامى كه نص رسول، بر آنها عرضه شود، گويند: على خود سستى كرد، و ترا ضعيف و ناتوان شمرند.
- ما بدانها گفتيم: سخن رسول صريح بود، و شك از دلها زدود. و از اشعار ناشى "نوپرداز" قصيده اى است كه اهل بيت را ستايش مى مى كند:
بآل محمد عرف الصواب
و فى ابياتهم نزل الكتاب
- "با آل محمد، راه حق شناخته آمد و در خانه آنان، قرآن فرود شد".
- همانهايند " كلمات "و " اسماء " كه پرتوشان بر آدم دميد وبدين ميمنت، توبه او پذيرفته آمد.
- آنان حجت خدايند بر همگان، نه بخودشان و نه فرمانشان كس شك نخواهد برد.
بازمانده حقيقت عليا و شاخه هاى درخت توحيداند، با بيان شيرين آنان خطاب الهى واضح گشت.
- اخترانى كه درهر عصر و دوره اى آماده ارشاد همگان اند، پس آنها مشعل هدايت اند.
- ذريه احمد و فرزندان على خليفه رسول خدا، پس آنها حقيقت محض و لب لباب اند.
- در هر رشته از عظمت و سيادت به نهايت رسيده اند، پس جانشان پاك و طاهر گشت.
- اگر دانش پژوهان از دسترسى به حقيقت باز مانند، بايد نزد آنها شتابند.
- دوستى آنها همان " صراط مستقيم " است كه به حق منتهى مى شود،ولى اين راه بدون مشقت طى شدنى نيست.
- خصوصا ابوالحسن على، كه در روز نبرد جايگاهى دارد كه همگان خائف اند.
كان سنان ذابله ضمير
فليس عن القلوب له ذهاب
و صارمه كبيعته بخم
معاقدها من القوم الرقاب
- گويا نوك نيزه اش خاطره است كه يكسر به دلها فرو مى رود.
- و شمشير برانش مانند بيعتى كه در " غدير خم " گرفت، بر گردن همگان نشست. - على در خوشاب است، على طلاى ناب است، ديگران همه خار.
- اگر تو از دشمنانش بيزار نباشى، از محبت و دوستى او پاداشى نخواهى برد.
- موقعى كه شمشيربرانش جانها را پيش خواند، جز اجابت چاره ندارند.
- نوك نيزه اش با خفتان آشتى دارد، شمشير تيزش با كله خود رفاقت دائم.
- او بسيار مى گريد، ولى شبها در محراب عبادت، و بسيار خرم و خندان است اگر پاى جهاد، در ميان باشد.
- همانكه دشمنان در موزه اش مارى افكندند تا او را بگزد.
- و چون خواست موزه را بر پاى استوار كند، كلاغ موزه را بر هوا برد.
- چرخيد و آنرا واژگون كرد، ناگهان مارى از آن افتاد و بطرف كوه خزيد.
- آنكه اژدهاى عظيم با او به راز نشست، همان اژدها كه ابر بر در خانه رسول بر زمين انداخت.
- مردم همه ديدند و با وحشت خود را كنار كشيدند، راهها بسته شد وميدانها پر از غلغله.
- و چون على به اژدر نزديك شد، مردم قدمى پيش نهادندو همه در شگفت.
- على با اژدها بخشم و قهر سخن گفت، نه ميترسيد و نه ميرميد.
- تا به طرف دره خيز برداشت و در آن خزيد. و چون پنهان مى شد گفت:
- من فرشته ام، غضب خدا مرا بدين صورت مسخ كرد، تو سرپرست مائى ودعايت مستجاب.
- رو به تو آوردم، پس شفاعت كن نزد آنخدائى كه همگان سوى او روان اند.
- على دعا كرد و رسولخدا آمين گفت، مردم همه مى گرييدند.
- دعا بهدف نشست، فرشته بر آسمان بر شد، چنانكه عقاب چون تير به آسمان رود.
- پر طاووسى بر تنش روئيدو گوهر، و از طلاب ناب زيور بست.
- مى گفت: بخدا سوگند نجات يافتم به بركت خاندانى كه از خشم آنها آتش دوزخ فروزانست و نعيم بهشت براى دوستانشان رايگان.
- آرى آنهايند " خبر بزرگ " و همانهايند كشتى نوح و هم شاهراه حقيقت چون وحى منقطع گشت.