وجوب حج
« وَ فَرَضَ عَليْكُمْ حَجَّ بَيْتِهِ الحَرامِ... فَرَضَ حَقَّهُ
خداوند سبحان حج خانه اش را بر شما فرض نمود و اداي حق كعبه را واجب گردانيد. »
( نهج البلاغه : خطبه 1)
جای پای پیامبران
« وَ اخْتَارَ ...، وَ وَقَفُوا مَوَاقِفَ أَنْبِيائِهِ
دعوت شوندگان به خانه محترم خداوند كساني هستند كه ... پاي خود را بر جايگاه انبياي الهي مي گذارند. »
( نهج البلاغه : خطبه 1)
عزت خداوند
« حَجَّ بَيْتِهِ الحَرامِ ... وَ جَعَلَهُ ... وَ اِذْعَانِهِمْ لِعِزَّتِهِ
خداوند سبحان حج خانه اش را نشانه اعتراف به عزت و بزرگي خويش قرار داد .
( نهج البلاغه : خطبه 1)
قبله مردم
«و فرض عليكم حج ‏بيته الحرام، الذى جعله قبله للانام، يردونه‏ورود الانعام، و يالهون اليه ولوه الحمام، جعله سبحانه علامه ‏لتواضعهم لعظمته، و اذعانهم لعزته. »
خداوند متعال حج ‏بيت الله الحرام را بر شما واجب گردانيد وآن را قبله مردم قرار داد، در آن‏جا وارد مى ‏شوند مانند ورود چهار پايان و اشتياق دارند آمدن به آن‏جا را مانند اشتياق ‏كبوتران، خداوند سبحان آن خانه را براى فروتنى مردم در مقابل‏ عظمت و بزرگيش و براى تصديق آنان به عزت و سلطنتش علامت و نشانه‏ قرار داد.
(نهج البلاغه : خطبه 1)
ترک حج
«الله الله فى بيت ربكم لاتخلوه ما بقيتم فانه ان ترك لم ‏تناظروا»
خدا را : خدا را ! در حق خانه پروردگارتان ، آن را خالى مگذاريد چندان كه در اين جهان ماندگاريد كه اگر حج‏ خانه خدا ترك‏ شود به چشم نمى ‏آييد،(و به عذاب الهى گرفتار خواهيد شد )
(نهج البلاغه، نامه 47)
قرب الهی
« اِنَّ أَفضل ما تَوَّسَلَ بِهِ اَلْمُتَوَسَّلُونَ اِلَي ا... سُبْحَانَهُ وَ تَعَالَي ... حَجُّ البَيْتِ وَ اعْتِمارُهُ
به وسيله آن به خداوند سبحان نزديك شوند و متوسل گردند ... حج خانه خدا و عمره آن است. »
(نهج البلاغه ، خطبه 110)
رسیدن به بهشت
« جَعَلَهُ الله ُ... وُصْلَه اِلَي جَنَّتِهِ
خداوند حج را وسيله اي براي ... رسيدن بندگان به بهشت خويش قرار داد. »
« بهشت پاداشي است كه خداوند براي آنان كه از آزمون بزرگ حج نيز، امتياز قبولي را به دست آوردند، مقرر فرموده است. »
(نهج البلاغه ، خطبه 192 )
رحمت خدا
« جَعَلَهُ ا... سَبَبا لِرَحْمَتِهِ
خداوند حج را سببي براي رحمت خويش قرار داد. »
( نهج البلاغه ، خطبه 192 )
تقویت دین
الحَجَ تَقويَهُ لِلدّين
حج مايه تقويت دين است. »
( غرر الحكم )
« فَرَضَ ا... وَ الْحَجَّ تَقْويَه لِلدِّين
خداوند حج را به عنوان عاملي براي تقويت دين، واجب گردانيد. »
( حكمت 244، فيض الاسلام )
آمرزش مهمان
«والحاج والمعتمر وفدالله و حق على الله ان يكرم وفده ويحبوه بالمغفره‏»
كسانى كه حج و عمره مى ‏روند ميهمان خدايند و حق است ‏بر خداوند كه ميهمانان خود را گرامى بدارد و آنها را بيامرزد.
( جامع الاحاديث، ج 10، ص 154 )
اهتمام حج
الإمامُ عليٌّ عليه السلام - فيما أوصى‏ عِند وفاتهِ - : اللَّهَ اللَّهَ في بَيتِ ربِّكمُ ، لا تُخْلوهُ ما بَقِيتُم ، فإنَّهُ إنْ تُرِكَ لَم تُناظَروا .
امام على عليه السلام - در وصيّت خود به هنگام وفات - : خدا را ! خدا را ! در حقّ خانه پروردگارتان ، تا زنده‌‏ايد آن را وا مگذاريد كه اگر رها شود ، مهلت داده نخواهيد شد .
جهاد
الحَجُّ جِهادُ كلِّ ضَعيفٍ .
حجّ جهاد هر ناتوانى است.
بخشیدن
الحاجُّ والمُعْتَمِرُ وفْدُ اللَّهِ ، ويَحْبوهُ بالمَغفِرَةِ .
زائر حجّ و عمره ميهمان خداست و خداوند به او آمرزش هديّه مى ‏كند .
حج و زیارت پیامبر
أتِمُّوا برسولِ‏اللَّهِ صلى الله عليه وآله حَجَّكُم إذا خَرَجْتُم إلى‏ بَيتِ اللَّهِ ، فإنَّ تَرْكَهُ جَفاءٌ ، وبذلكَ اُمِرْتُم ، (وأتِمُّوا) بالقُبورِ الّتي ألْزَمَكُمُ اللَّهُ‏عزّ و عجل حَقَّها وزِيارَتَها ، واطلُبوا الرِّزقَ عِندَها .
هرگاه به زيارت خانه خدا رفتيد ، با (زيارت) پيامبر خدا صلى الله عليه وآله حجّ خود را كامل كنيد ، كه ترك زيارت رسول خدا جفاى به اوست ؛ شما به اين كار فرمان داريد و حجّ خود را با زيارت قبورى كه خداوند حقّ و زيارت آنها را بر شما لازم كرده ‏است ، كامل گردانيد و نزد اين قبرها روزى بطلبيد .
نیاز دنیوی
مَن تَرَكَ الحَجَّ لِحاجَةٍ مِن حَوائجِ الدُّنيا لَم يُقْضَ حتّى‏ يَنْظُرَ إلى‏ الُمحَلِّقينَ .
هر كس حجّ را به سبب مشكل و نيازى دنيوى ترك كند ، تا زمانى كه حاجيان را نبيند (يعنى حاجيان از حجّ برگردند) نياز و مشكلش برطرف نشود .