| رباعی 2 ؛ عيد نوروز - باد نوروز وزيـــده است به كوه و صحرا |
|
|
|
| نوشته شده توسط حسين شاهد خطيبي | |||
| شنبه, 08 بهمن 1390 ساعت 00:15 | |||
|
رباعی 2 ؛ عيد نوروز - باد نوروز وزيـــده است به كوه و صحرا
![]() - باد نوروز وزيـــده است به كوه و صحرا ... جامه عيـــد بپـــوشنـــد، چه شاه و چه گدا - بلبل باغ جنان را نبـــود راه به دوست ... نازم آن مطـــرب مجلـــس كـــه بود قبله نما - صوفى و عارف ازين باديه دور افتـادند ... جــام مى گير ز مطــرب، كه رَوى سوى صفا - همه در عيد به صحرا و گلستان بروند ... من ســرمست، ز ميخـــانه كنـــم رو به خدا - عيد نوروز مبارك به غنــــى و درويش ... يــــــار دلـــــدار، ز بتخـــانــــه درى را بـــگشا - گر مرا ره به در پير خــــــرابات دهى ... بــه سر و جان به سويش راه نوردم نه به پا - سالها در صف اربــــــاب عمائم بودم ... تـــا بـــه دلـــدار رسيدم نـــكنم بـــــاز خــطا
|
|